Biyolojik Mücadele

Biyolojik mücadele, zararlıların populasyonlarını düşürmek için kimyasal maddeler yerine populasyonlarını düşürecek diğer canlıların kullanılması. Kültür bitkilerinde zararlılar ve yabancı otlar aleyhine yaşayan organizmaları kullanmak suretiyle zararlı populasyonu ekonomik zarar eşiği altında tutmak amacıyla yapılan çalışmalardır.

Biyolojik mücadele haşere kontrol stratejilerinin üç temel tipi vardır:

1-Avcı böcek (Predasyon), bir zararlının doğal düşmanını ortama koymak;

2-Doğal ve yerli düşmanları yetiştirmek ve kontrollü güçlendirme;

3- Koruma, pirinç tarlalarının sınırları içinde nektar üreten bitki bitkiler ekerek zararlının hedefini şaşırtma.

Ayrıca biyolojik mücadelede zararlıların, doğal düşmanları, yırtıcı, parazitoit ve patojenleri içerir. Bitki hastalıklarının biyolojik kontrol maddeleri sıklıkla antagonistleri olarak ifade edilir. Yabancı otların biyolojik kontrol ajanları tohum yırtıcı, ot obur ve bitki patojenleri içerir.

Biyolojik kontrol bir türün olası sonuçlarından tam anlamadan kullanılması halinde, özellikle avlanma, parazitlik, patojenite, yarışma ya da hedef olmayan türler üzerindeki diğer saldırıların sayesinde biyolojik çeşitlilik üzerinde yan etkileri olabilir.

Predatör: Zararlı böcekleri yiyenler.

Parazitoid: Zararlı böceklerin yumurta, larva, pupa ve erginleri üzerine ya da içerisine yumurta bırakan ve ergin öncesi dönemini onların içerisinde beslenmek suretiyle devam ettiren ve böylece ölümlerine neden olan canlılar.

Patojen: Zararlı böcekleri hastalandıranlar.

Vektör: Genel olarak taşıyıcı anlamına gelir. Hastalığın taşınmasını sağlayan böcekler.